همیشه ذلیل هستند

عارف بالله مهدی سمندری:

قوم موسی چهل سال سرگردان بودند و هر چه شب تا صبح راه می رفتند، می‌دیدند همان جای اول هستند. معنای این مطلب این است که چون اطاعت نکردند نمی‌توانستند از عالم ماده (و مادیات) بالاتر بروند و در ماده مانده بودند. چهل سال در حال حیرت گشتند و هیچ نشدند. میدونید چرا؟ از گوساله پرستی قلبشان پر شده بود. دنیا پرستی که یهود هنوز هم دارند. دنیا را می بینند. پول و گنج و طلا و نقره را می گیرند و انسانیت را رها می کنند. برای آنها همیشه ذلت هست چون همیشه سر در آخور دنیا دارند. اینها یک قدم نتوانستند به بالا بردارند. قرآن حیرت آور می فرماید: و اشربوا فی قلوبهم العجل. گوساله آب حیات اینها شده بود و در قلبشان جا گرفته بود. وقتی گوساله یا به تعبیری دنیا در قلب باشد چطور بالا بروند؟ ولو در طول چهل سال محال است.